फूलहरुमा समर्पित


  • १८ मंसिर २०७७, बिहीबार २१:१८ प्रकाशित
  • १२९ पटक पढिएको

  • प्रिय फूलहरु !
    —————
    नजान्दा – नजान्दै
    आमाले लाउने कुर्ताको फेरो समातेर
    सपनाहरुको लर्को अनुभव गर्दै हिनेको बटुवा
    थाँती सपानाहरुको ब्यारेकबाटै
    बीच बाटामै
    पारिन्छ – अपहरण तालिकामा ।

    जिन्दगीका आफ्नै मानचित्रमा
    आफ्नै अनुभूतिका डोब र कलेबरहरु
    नियाल्दै गर्दा आफ्नै सिमानाहरू
    भीर गाउँले माल्दाइका ढाकरबाट
    उन्मुक्त हुन्छन्
    रंगेहात पक्राउ नपरेका अर्धनग्न
    र अर्ध सुशुप्त सपनाका जुलुशहरु ।

    ध्यानस्थ पसिनाका झरनाहरु
    बग्दै गर्दा नदीहरु र बन्दै गर्दा बिहानी शीतहरु
    रग्डिँदा रग्डिँदै बढ्छन् अघि
    सदाझैँ पत्थरमाथि खालि पैतालाहरु
    खालि पैतालाहरु संगसंगै स्पातिला भगवान्-हेरु ।

    पत्थरका मनहरु पैताला जस्ता कर्मशील हुने भए
    मान्छेका मनहरु पत्थर जस्ता निसंकोच हुने भए
    धुलोको ज्योतिले घाम चम्किन्छ
    धर्तीका सुगन्धले फूल सुवास छर्छ
    भोकले टटिएको अनुहारले जून मुस्काउँछ ।

    राम प्रसाई

    तपाइंलाई यो खबर पढेर कस्तो लाग्यो? मन पर्यो
    मन पर्यो खुशी अचम्म उत्साहित दुखी आक्रोशित

    प्रतिक्रिया लेख्नुहोस